لباس درآمده است چه آنكه بر گرداندن لباس به پارچه و تحصيل نمودن مطلوب از آن ممكن نيست مگر در يك صورت و آن فرضى استكه زن پارچه را به همان شكل مطلوب زوج بريده و دوخته باشد كه در خصوص اين صورت همچون فضه زوج ملزم به پذيرفتن آن مىباشد . قوله : و ان وجده معيبا : ضمير فاعلى در [ وجده ] به زوج و ضمير مفعولى به مهر راجعست . قوله : رجع فى نصف العين مع الارش : مثلا عين سالم 10000 تومان و معيوبش هشت هزار تومان قيمت دارد در اين‌جا نصف عين را زن بمرد داده و بابت عيب حادث ارش آن را نسبت به نصفش بايد بوى بدهد به اين نحو كه تفاوت بين معيب و سالم 2000 تومان يعنى خمس قيمت سالم مىباشد پس نصف خمس كه عشر باشد از قيمت نصف يعنى 4000 تومان به عهده زن است در نتيجه زن بايد پس از دادن نصف عين عشر قيمت آن را كه چهار صد تومان باشد به زوج بپردازد . قوله : و لو نقصت القيمة للسوق : يعنى نقصان قيمت مستند به بازار بوده نه بنفس عين كه بواسطه لاغر شدن يا عوارض ديگر نقصان پيدا كرده باشد بلكه نقص صرفا بواسطه بىرغبتى مردم در كالا باشد . قوله : فله نصف العين : ضمير در [ له ] بزوج راجعست . قوله : و كذا لو زادت و هى باقية : ضمير در [ زادت ] به قيمت راجع بوده و ضمير [ هى ] نيز به آن عود مىكند . و كلمه [ واو ] در [ و هى ] حاليه مىباشد .